Beligas Semaglutide 5mg

Semaglutide is een glucagon-achtig peptide-1 (GLP-1) receptoragonist geproduceerd door recombinante DNA-biotechnologie. Semaglutide is een GLP-1-analoge met 94% homolog aan menselijk GLP-1. Semaglutide werkt als een GLP-1R-agonist die selectief bindt aan en GLP-1R activeert. GLP-1R dient als doelwit voor native GLP-1.

Werkingsmechanisme van Beligas Semaglutide

GLP-1 is een fysiologisch hormoon met verschillende effecten op de glucoseregulatie en eetlust, evenals op het cardiovasculaire systeem. Het effect op de glucosaconcentratie en eetlust wordt specifiek gemedieerd door GLP-1R, gelegen in de alvleesklier en de hersenen. Farmacologische concentraties van semaglutide verlagen de bloedglucosaconcentratie en het lichaamsgewicht door een combinatie van onderstaande effecten. GLP-1R's zijn ook aanwezig in specifieke gebieden van het hart, de bloedvaten, het immuunsysteem en de nieren, waar hun activatie mogelijk cardiovasculaire en microcirculatoire effecten heeft.

Halfwaardetijd

In tegenstelling tot native GLP-1 is de verlengde halfwaardetijd van semaglutide ongeveer 1 week. Het maakt het mogelijk om het 1 keer per week te gebruiken. Binding aan albumine is het belangrijkste mechanisme voor de langdurige werking van semaglutide, wat leidt tot een afname van de uitscheiding via de nieren en bescherming biedt tegen metabole afbraak. Bovendien is semaglutide stabiel tegen splitsing door het enzym dipeptidylpeptidase‑4.

Bloedglucose

Semaglutide verlaagt de bloedsuikerspiegel door glucoseafhankelijke stimulatie van de insulineafgifte en onderdrukking van de glucagonafgifte. Dus, bij een stijging van de bloedglucoseconcentratie wordt de insulineafgifte gestimuleerd en de glucagonafgifte onderdrukt. Het mechanisme voor het verlagen van de glucosespiegels omvat ook een lichte vertraging van de maaglediging in de vroege postprandiale fase. Tijdens hypoglykemie vermindert semaglutide de insulineafgifte, maar vermindert het de glucagonafgifte niet.

Doel van gebruik

Semaglutide vermindert het totale lichaamsgewicht en de massa van vetweefsel door de energie-inname te verminderen. Dit mechanisme omvat een algemene afname van de eetlust, inclusief een toename van verzadigingssignalen en een afname van hongersignalen, evenals een verbeterde controle over de voedselinname en een afname van voedselverlangens. Insulineresistentie wordt ook verminderd, mogelijk als gevolg van gewichtsverlies. Bovendien vermindert semaglutide de voorkeur voor vetrijke maaltijden. In dierstudies is aangetoond dat semaglutide wordt opgenomen door specifieke gebieden van de hersenen en belangrijke verzadigingssignalen verhoogt en belangrijke hongersignalen dempt. Door te werken op geïsoleerde gebieden van hersenweefsel activeert semaglutide neurons die geassocieerd zijn met verzadiging en onderdrukt neurons die geassocieerd zijn met honger.

Klinische studies

In klinische studies had sema een positief effect op plasma-lipiden, verlaagde de systolische bloeddruk en verminderde ontstekingen. In dierstudies remt semaglutide de ontwikkeling van atherosclerose door verdere ontwikkeling van aortaplaques te voorkomen en ontstekingen in de plaques te verminderen. Vergeleken met placebo verminderde semaglutide de calorie-inname met 18-35% tijdens drie dagelijkse maaltijden. Vergeleken met placebo verminderde semaglutide nuchtere triglyceriden en VLDL-cholesterol met respectievelijk 12% en 21%. Postprandiale stijgingen van triglyceriden en VLDL-cholesterol als reactie op een vetrijke maaltijd werden met meer dan 40% verminderd. Semaglutide verlaagde de glucosespiegels na de eerste dosis.

Hoe te gebruiken

Doses van semaglutide gelijk aan 0,5 mg en 1 mg zorgen voor voldoende blootstelling van het medicijn in het lichaamsgewichtbereik van 40 tot 198 kg.

De begindosis is 0,25 mg eenmaal per week gedurende de eerste 4 weken. Dit helpt uw lichaam de kans te geven zich aan het medicijn te wennen.

In week 5 kunt u de dosis verhogen naar 0,5 mg eenmaal per week.

De maximale dosis is 2 mg eenmaal per week.

Maak één injectie per week, op dezelfde dag elke week.

Effecten

• Verbeterde de functie van β-cellen van de alvleesklier.
• Vermindert de concentratie van glucagon
• Verlaagt hoge bloedglucosewaarden
• Vermindering van insulineresistentie
• Een significante daling van de gemiddelde systolische bloeddruk
• Gewichtsverlies voornamelijk door verlies van vetweefsel

Bijwerkingen

• Diarree
• Obstipatie
• Misselijkheid
• Braken
• Diarree
• Buikpijn
• Obstipatie
• Brandend maagzuur
• Boeren

Hoe een oplossing te bereiden 

Om een oplossing voor injectie voor te bereiden, neem je een spuit die al een verdunningsmiddel bevat en injecteer je deze in een flesje met een lyofilisatiepoeder. Kantel het flesje zodat de naald de wand van het flesje raakt. Vermijd het direct injecteren van het verdunningsmiddel in het lyofilisatiepoeder. Het oplosmiddel moet langzaam langs de wand van het flesje stromen (vul niet alles in één keer en neem de tijd). Zodra al het verdunningsmiddel is toegevoegd aan het peptideflesje, mix zachtjes (maar schud of beweeg het flesje niet) totdat het lyofilisatiepoeder is opgelost en je een heldere vloeistof hebt. Nu is het geneesmiddel klaar voor gebruik.

Toepassing 

De injectie kan subcutaneus, intramusculair, afhankelijk van persoonlijke voorkeur.

Injecties

• Injecties kunnen subcutaneously en intramusculair worden toegediend met een insulinespuit.
• Desinfecteer de rubberen dop van het medicijn en de injectieplaats met alcohol.
• Trek het medicijn in een spuit en injecteer het langzaam.

Medicijnprofiel

• Halfwaardetijd: 165 uur
• Frequentie van inname – eenmaal per week

Contra‑indicaties

• Beperk alcohol tijdens het gebruik van dit medicijn omdat het uw risico op het ontwikkelen van een lage bloedsuiker kan verhogen.

Hoe op te slaan

• Bewaar op een temperatuur die niet hoger is dan 30 ° C of op een temperatuur van 2 ° C tot 8 ° C (in de koelkast) gedurende 56 dagen.
• Niet invriezen
• Gebruik semaglutide niet als het bevroren is
• Houd uit de buurt van kinderen
• Niet gebruiken na de vervaldatum