DRIADA Raloxos 30

Raloxifene is een selectieve oestrogeenreceptormodulator (SERM) die soms door bodybuilders en atleten wordt gebruikt om de negatieve effecten van oestrogeen in het lichaam te verminderen, zoals gynaecomastie (de ontwikkeling van borstweefsel bij mannen) en vochtretentie. In de bodybuilding wordt raloxifene soms gebruikt tijdens of na een kuur met anabole steroïden om de negatieve effecten van verhoogde oestrogeenspiegels tegen te gaan. Anabole steroïden kunnen de niveaus van zowel testosterone als oestrogeen in het lichaam verhogen, wat kan leiden tot oestrogeengerelateerde bijwerkingen, zoals gynaecomastie. Men vermoedt dat raloxifene werkt door de effecten van oestrogeen in bepaalde weefsels, zoals borstweefsel, te blokkeren, terwijl het oestrogeen een positief effect kan hebben op andere weefsels, zoals botweefsel. Dit kan helpen om het risico op gynaecomastie en andere oestrogeengerelateerde bijwerkingen te verminderen.

Gebruik DRIADA Raloxos 30 in de geneeskunde

Oestrogeenvervangingstherapie wordt beschouwd als een eerstelijnsbehandeling voor de preventie en behandeling van talrijke aandoeningen die de gezondheid van vrouwen beïnvloeden. Het wordt breed aanbevolen voor de preventie en behandeling van osteoporose, het verminderen van het risico op overlijden door hart- en vaatziekten, het verbeteren van het lipidenprofiel, het verminderen van de tekenen en symptomen van de menopauze en mogelijke bescherming tegen de ontwikkeling van de ziekte van Alzheimer.^1-3

Raloxifene heeft zowel een oestrogeen-agonistisch effect op het bot- en lipidenmetabolisme als een oestrogeen-antagonistisch effect op het baarmoederslijmvlies en het borstweefsel. Door de weefselselectiviteit kan raloxifene minder bijwerkingen hebben dan doorgaans wordt waargenomen bij oestrogeentherapie. De meest voorkomende bijwerkingen van raloxifene zijn opvliegers en krampen in de benen. Het gebruik van het geneesmiddel is ook geassocieerd met een verhoogd risico op trombo-embolische complicaties.

Voordelen 

De gunstige oestrogene eigenschappen van raloxifene omvatten een verlaging van het totale cholesterolgehalte en het LDL-cholesterolgehalte, en een verhoging van de botdichtheid. Raloxifene is door de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) goedgekeurd voor de preventie van osteoporose.

Raloxifene versus Tamoxifen

Raloxifene en tamoxifen zijn beide selectieve oestrogeenreceptor-modulatoren (SERM's) die worden gebruikt voor de behandeling en preventie van bepaalde vormen van borstkanker, evenals voor de preventie van osteoporose en het verminderen van de negatieve effecten van oestrogenen in de bodybuilding.

Er zijn echter wel enkele verschillen tussen de twee geneesmiddelen:

1. Hoewel beide geneesmiddelen SERM's zijn, hebben ze verschillende werkingsmechanismen. Tamoxifen werkt door zich te binden aan oestrogeenreceptoren in bepaalde weefsels, zoals borstweefsel, en zo de effecten van oestrogeen te blokkeren. Raloxifene bindt zich ook aan oestrogeenreceptoren, maar heeft een weefselspecifiek effect: het blokkeert oestrogeen in sommige weefsels, terwijl het in andere weefsels juist een positief effect kan hebben.

2. Tamoxifen is over het algemeen goedkoper dan raloxifene, hoewel de kosten kunnen variëren afhankelijk van factoren zoals de dosering en de verzekeringsdekking.

Samenvattend: hoewel beide geneesmiddelen SERM's zijn en enkele vergelijkbare toepassingen hebben, verschillen ze in werkingsmechanisme, gebruiksmogelijkheden en mogelijke bijwerkingen. De keuze voor een bepaald geneesmiddel hangt af van de individuele omstandigheden en medische voorgeschiedenis.

Effecten op het bot

Raloxifene werkt door zich te binden aan oestrogeenreceptoren in het lichaam, wat de vorming van nieuw bot kan stimuleren en de afbraak van bestaand bot kan vertragen. Het wordt specifiek gebruikt voor de behandeling van osteoporose bij vrouwen na de menopauze, omdat het verlies van oestrogeen na de menopauze kan leiden tot een afname van de botdichtheid en een verhoogd risico op botbreuken.

De MORE-studie, waaraan meer dan 7700 postmenopauzale vrouwen met osteoporose deelnamen, toonde aan dat raloxifene het risico op wervelfracturen met 30-50% verlaagde in vergelijking met een placebo. Een andere grote klinische studie, bekend als de Raloxifene Use for The Heart (RUTH)-studie, wees uit dat raloxifene het risico op cardiovasculaire aandoeningen zoals een hartaanval of beroerte bij postmenopauzale vrouwen met osteoporose niet verhoogde, iets wat wel een punt van zorg was bij andere medicijnen die voor de behandeling van osteoporose werden gebruikt.

Naast het verminderen van het risico op fracturen, is aangetoond dat raloxifene ook de botmineraaldichtheid (BMD) in de heup en wervelkolom verhoogt. Een studie gepubliceerd in het New England Journal of Medicine toonde aan dat postmenopauzale vrouwen met osteoporose die drie jaar lang raloxifene gebruikten, een toename van 2,6% in de BMD van de heup en een toename van 2,4% in de BMD van de wervelkolom vertoonden in vergelijking met een placebo.

Hoewel is aangetoond dat raloxifene effectief is bij het voorkomen en behandelen van osteoporose, is het belangrijk om te weten dat het mogelijk niet voor iedereen geschikt is. Het mag niet worden gebruikt door zwangere vrouwen of vrouwen die borstvoeding geven, mensen met een voorgeschiedenis van bloedstolsels of beroertes, of mensen met leveraandoeningen. Zoals met elk medicijn is het belangrijk om met uw arts te overleggen om te bepalen of raloxifene geschikt voor u is.

Effecten op lipiden

Van raloxifene is aangetoond dat het bepaalde effecten heeft op lipiden, oftewel vetten die in de bloedbaan voorkomen. Met name is aangetoond dat raloxifene een positief effect heeft op het cholesterolgehalte in het bloed.

Studies hebben aangetoond dat raloxifene het LDL-cholesterolgehalte, ook wel bekend als 'slecht' cholesterol, kan verlagen. Dit is een belangrijke risicofactor voor hart- en vaatziekten. Een studie gepubliceerd in het Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism toonde aan dat raloxifene het LDL-cholesterolgehalte met 14% verlaagde bij postmenopauzale vrouwen met osteoporose. Een andere studie, gepubliceerd in het American Journal of Obstetrics and Gynecology, vond dat raloxifene het LDL-cholesterolgehalte met 9,9% verlaagde bij postmenopauzale vrouwen met een verhoogd risico op hart- en vaatziekten.

Naast het verlagen van het LDL-cholesterolgehalte, is aangetoond dat raloxifene ook het HDL-cholesterolgehalte verhoogt, ook wel bekend als 'goed' cholesterol, wat kan helpen beschermen tegen hart- en vaatziekten. Een studie gepubliceerd in het Journal of Women's Health toonde aan dat raloxifene het HDL-cholesterolgehalte met 14,9% verhoogde bij postmenopauzale vrouwen met osteoporose.

Over het algemeen lijkt raloxifene een positief effect te hebben op de lipidenspiegels bij vrouwen na de menopauze. Het is echter belangrijk om te benadrukken dat raloxifene geen eerstelijnsbehandeling is voor een hoog cholesterolgehalte of hart- en vaatziekten en alleen onder begeleiding van een arts of apotheker mag worden gebruikt voor deze aandoeningen.

Doseringen

De gebruikelijke aanbevolen dosering van raloxifen is 30-120 mg per dag

Effecten

• Blokkeren van de oestrogeenreceptor in de borst
• Verhoogt de productie van endogeen testosterone. Deze eigenschap is minder uitgesproken dan die van tamoxifen en clomifeen, waardoor dit middel niet geschikt is voor gebruik tijdens PCT.
• Versterkt de botten. Verbeterde botgezondheid: Raloxifene helpt botverlies te voorkomen en kan zelfs de botdichtheid verhogen, wat het risico op fracturen en osteoporose kan verminderen.
• Voorkomt door oestrogeen veroorzaakte gynaecomastie
• Verminderd risico op hart- en vaatziekten: Van raloxifene is aangetoond dat het de cholesterolwaarden verbetert en het risico op hart- en vaatziekten verlaagt
• Mogelijke cognitieve voordelen: Sommige studies suggereren dat raloxifene cognitieve voordelen kan hebben, zoals een verbeterd geheugen en concentratievermogen, hoewel meer onderzoek nodig is om deze bevindingen te bevestigen.

Bijwerkingen

• Opvliegers
• Beenkrampen
• Verhoogd risico op bloedstolsels
• Verhoogd risico op staar
• Misselijkheid