Beligas Semaglutide 5mg EU

Semaglutide jest agonistą receptora glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1) wytwarzanym przy użyciu biotechnologii DNA rekombinowanego. Semaglutide jest analogiem GLP-1 o 94% homologii do ludzkiego GLP-1. Semaglutide działa jako agonista GLP-1R, który selektywnie wiąże się i aktywuje GLP-1R. GLP-1R służy jako cel dla natywnego GLP-1.

Mechanizm działania leku Beligas Semaglutide 5 mg EU:

GLP-1 jest hormonem fizjologicznym, który wywiera liczne działanie na regulację glukozy i apetyt, a także na układ sercowo-naczyniowy. Wpływ na stężenie glukozy i apetyt jest specyficznie pośredniczony przez receptor GLP-1R, zlokalizowany w trzustce i mózgu. Farmakologiczne stężenia semaglutydu obniżają stężenie glukozy we krwi oraz masę ciała poprzez kombinację opisanych poniżej efektów. Receptory GLP-1R występują również w określonych obszarach serca, naczyń krwionośnych, układu odpornościowego i nerek, gdzie ich aktywacja może wywoływać efekty sercowo-naczyniowe i mikrokrążeniowe.

Okres półtrwania

W przeciwieństwie do naturalnego GLP-1, przedłużony okres półtrwania semaglutydu wynosi około 1 tygodnia. Pozwala to na stosowanie go raz w tygodniu. Wiązanie z albuminą jest głównym mechanizmem długotrwałego działania semaglutydu, co prowadzi do zmniejszenia jego wydalania przez nerki i chroni przed degradacją metaboliczną. Dodatkowo, semaglutid jest stabilny wobec rozszczepiania przez enzym dipeptydylopeptydazę-4.

Poziom glukozy

Semaglutyd obniża poziom glukozy we krwi poprzez zależną od glukozy stymulację wydzielania insuliny oraz hamowanie wydzielania glukagonu. W związku ze wzrostem stężenia glukozy we krwi, wydzielanie insuliny jest stymulowane, a wydzielanie glukagonu hamowane. Mechanizm obniżania poziomu glikemii obejmuje również niewielkie opóźnienie opróżniania żołądka w wczesnej fazie poposiłkowej. Podczas hipoglikemii semaglutyd zmniejsza wydzielanie insuliny, ale nie zmniejsza wydzielania glukagonu.

Cel użycia

Semaglutide zmniejsza całkowitą masę ciała i masę tkanki tłuszczowej poprzez ograniczenie spożycia energii. Mechanizm ten obejmuje ogólne zmniejszenie apetytu, w tym zwiększenie sygnałów sytości i zmniejszenie sygnałów głodu, a także poprawę kontroli spożycia jedzenia i zmniejszenie zachcianek. Oporność na insulinę również się zmniejsza, prawdopodobnie z powodu utraty wagi. Dodatkowo semaglutyd zmniejsza preferencję dla posiłków wysokotłuszczowych. W badaniach na zwierzętach wykazano, że semaglutyd jest pobierany przez określone obszary mózgu i zwiększa kluczowe sygnały sytości oraz osłabia kluczowe sygnały głodu. Działając na wyodrębnione obszary tkanki mózgowej, semaglutyd aktywuje neurons związane z sytością i tłumi neurons związane z głodem.

Badania kliniczne

W badaniach klinicznych sema wykazała pozytywny wpływ na lipidy w osoczu, obniżyła ciśnienie skurczowe i zmniejszyła stan zapalny. W badaniach na zwierzętach semaglutyd hamuje rozwój miażdżycy, zapobiegając dalszemu tworzeniu się blaszek aortalnych i redukując stan zapalny w blaszkach. W porównaniu z placebo, semaglutyd zmniejszył spożycie kalorii o 18‑35 % podczas trzech posiłków dziennie. W porównaniu z placebo, semaglutyd obniżył poziom trójglicerydów na czczo oraz cholesterol VLDL o odpowiednio 12 % i 21 %. Po posiłku, wzrosty trójglicerydów i cholesterolu VLDL w odpowiedzi na posiłek wysokotłuszczowy zostały zredukowane o ponad 40 %. Semaglutyd obniżył poziom glukozy po pierwszej dawce.

Sposób użycia

Dawki semaglutydu równe 0,5 mg i 1 mg zapewniają wystarczające narażenie na lek w zakresie masy ciała od 40 do 198 kg.

Początkowa dawka wynosi 0,25 mg raz w tygodniu przez pierwsze 4 tygodnie. Pomoże to dać organizmowi szansę przyzwyczajenia się do leku.

W 5. tygodniu możesz zwiększyć dawkę do 0,5 mg raz w tygodniu.

Maksymalna dawka wynosi 2 mg raz w tygodniu.

Wykonaj zastrzyk raz w tygodniu, w ten sam dzień każdego tygodnia.

Efekty

• Poprawia funkcję komórek β trzustki.
• Obniża stężenie glukagonu
• Obniża wysokie poziomy glukozy we krwi
• Zmniejszenie insulinooporności
• Znaczny spadek średniego ciśnienia skurczowego
• Utrata wagi głównie z powodu utraty tkanki tłuszczowej

Skutki uboczne

• Biegunka
• Zaparcia
• Nudności
• Wymioty
• Biegunka
• Ból brzucha
• Zaparcia
• Zgaga
• Beknięcie

Jak przygotować roztwór 

Aby przygotować roztwór do wstrzyknięcia, weź strzykawkę już zawierającą rozpuszczalnik i wstrzyknij go do fiolki zawierającej liofilizowany proszek. Przechyl fiolkę tak, aby igła dotykała ścianki fiolki. Unikaj wstrzykiwania rozpuszczalnika bezpośrednio do liofilizowanego proszku. Rozpuszczalnik powinien powoli spływać po ściance butelki (nie napełniaj wszystkiego naraz i poświęć sobie czas). Gdy cały rozpuszczalnik zostanie dodany do fiolki z peptydem, mix delikatnie (ale nie mieszaj ani nie potrząsaj fiolką) aż liofilizowany proszek się rozpuści i uzyskasz klarowny płyn. Teraz lek jest gotowy do użycia.

Zastosowanie 

Iniekcję można podawać subcutaneous, domięśniowo, w zależności od osobistych preferencji.

Zastrzyki

• Zastrzyki mogą być podawane subcutaneously i domięśniowo przy użyciu strzykawki insulinowej.
• Zdezynfekuj gumową nakrętkę leku oraz miejsce wstrzyknięcia alkoholem.
• Nabierz lek do strzykawki i wstrzyknij go powoli.

Profil leku

• Okres półtrwania: 165 godzin
• Częstotliwość przyjmowania – raz w tygodniu

Przeciwwskazania

• Ogranicz spożycie alkoholu podczas przyjmowania tego leku, ponieważ może zwiększyć ryzyko wystąpienia niskiego poziomu cukru we krwi.

Jak przechowywać

• Przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 30 °C lub w temperaturze od 2 °C do 8 °C (w lodówce) przez 56 dni.
• Nie zamrażać
• Nie używaj semaglutide, jeśli został zamrożony
• Trzymaj z dala od dzieci
• Nie używaj po dacie przydatności